ала (ж.)

И али умеел да чува.
„Парите се отепувачка“ од Ристо Крле (1938)
Да видиме али ќе те познат!...
„Парите се отепувачка“ од Ристо Крле (1938)
Низ набујалите од плод и зеленило овошни градини, се зададе бесна ала со широко размавтана сина антерија.
„Бојана и прстенот“ од Иван Точко (1959)
Тој се загледа во малиот отвор од кој избиваше црвен пламен, како од челуста на голема, разгневена ала.
„Бојана и прстенот“ од Иван Точко (1959)
5. ИБРИК СИ Е, АЛИ БАРДАК - но дека си има сред вазните рода како реликвија музеите го вардат непуштајќи го да оди по вода...
„Куршуми низ времето“ од Љупчо Стојменски (1976)
Заостанува Наќе и почнува да вика, ќе зарипне. - О, Стојане! - Оу, вели Стојан. - Абре, ти си, али не си, вели. - Јас сум, бре брачед, вели Стојан.
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)
Јас ја замислував како кртица која рие и се крие во земјата или лета и фучи како лилјак во темнината, како алетина завива над коријата, над планината.
„Захариј и други раскази“ од Михаил Ренџов (2004)
Уместо предговор, увод и сл... Уште одма, на почеток, да се разбереме... Да нема после: не знам, не ми кажаа... Рукописот е пишуван на скопски сленг, али лајт варијанта.
„Тибам штркот“ од Зоран Спасов Sоф (2008)
Тогаш се деси хаварија која не ја памтам најточно, али знам дека падна голем ќотек и тој на кој шо му беше упатен место да викат од болка, се виткаше од смеење.
„Штамата на Енхалон“ од Ненад Јолдески (2013)
FlexiMac
 менување на македонски глаголи