его (ср.)

3. Вештите церковни, както потир и с его нужно е обраха; ризите свештенически украдоха и наконец нуждата наша не учи како от Ваше родољубие да просим.
„Потковица на смртта и надежта“ од Миле Неделкоски (1986)
Сета оваа радост, ова заедништво нему му го повредува колективното его со кое крева толку многу знамиња и водел толку многу крвави битки.
„Балканска книга на умрените“ од Мето Јовановски (1992)
Со нејзиното дејство се менува односот меѓу егото и општествените идеали.
„МАРГИНА бр. 11-12“ (1995)
Повоените генерации го открија домот како објект за поврзување и огледало за егото.
„МАРГИНА бр. 29-31“ (1996)
Кој е тој анонимен диктатор на моите мисли, со кого јас, со силата на потписот се обврзувам да ги делам неговите чувства, да ги преземам како сопствени (не треба да се потцени тука димензијата на потписот како гарант), па станувам негово шизофренично алтер его?
„Папокот на светот“ од Венко Андоновски (2000)
А аферите што ми ги припишуваа беа обични чадни скалила по кои се обидуваше моето машко его да се покачи барем малку повисоко над другите.
„Синот“ од Србо Ивановски (2006)
Збровите со кои се трудеше да ме одбраниш умни ти беа, батка, и добро обмислени.: „Афериве што се обидуваме да му ги припишеме на наш Боге, тврдам јас, се обични скалила од чад по кои се обидува неговото машко его да се покачи повисоко од другите.
„Синот“ од Србо Ивановски (2006)
Човек кој го победил своето лажно его.
„Мудрецот“ од Радојка Трајанова (2008)
Дали да те опишам како патник кој пробива пат-падина, пат-гибел чистач на убавини фокусиран хаос разјарен чемер или како апсолутно его?
„Ерато“ од Катица Ќулавкова (2008)
Егото тој го победи, гордоста ја надмина, границите на своите погледи ги избриша, сега можеше сѐ да види јасно, затоа што гледаше не само со очите туку со духот, затоа што го достигна просветлувањето.
„Мудрецот“ од Радојка Трајанова (2008)
У овој случај, големината на егото е правопропорционална со големината на троко.
„Тибам штркот“ од Зоран Спасов Sоф (2008)
Суштината е незадоволеното лажно его – рече старецот. –За да се задоволи егото, својата чинија со лоша храна мора да си ја земат.
„Мудрецот“ од Радојка Трајанова (2008)
Тоа, промислено речено, беше сосема ефикасно, ако се занемари прецизноста на чие его се однесуваше оваа практика.
„Ниска латентна револуција“ од Фросина Наумовска (2010)
Секое повнимателно следење на постапките на мојот постар брат го наметнуваше заклучокот дека станува збор за личност длабоко проникната од еден вид неконтролирано перчење, или, да бидам по малку и злочест: перчењето е неразделен дел од неговото неодговорно его.
„Желките од рајската градина“ од Србо Ивановски (2010)
Со кого се натпреваруваат тие кои гордо го носат своето его и неконтролираното чувство на омраза и гнев.
„Жонглирање со животот во слободен пад“ од Сара Трајковска (2012)
Кога ќе се ослободам од егото и суетата, кога ќе ги симнам маските и костумите, кога ќе се демистифицирам, кога не сум на работ на амбисот, кога имам можност барем за момент да бидам среќна, јас сум едноставна личност која умее да сака.
„Жонглирање со животот во слободен пад“ од Сара Трајковска (2012)
Почнува натпреварот помеѓу разумот и егото.
„Зборот во тесен чевел“ од Вероника Костадинова (2012)
Па, веројатно го нашол тоа супер его, во себе.
„Читај ми ги мислите“ од Ивана Иванова Канго (2012)
А помеѓу мене и моето его, споени дистанци од блискост.
„Зборот во тесен чевел“ од Вероника Костадинова (2012)
Се мразам што егото незнам да го скротам за секое срање газот да го потам се мразам себеси што Бог го разочарав и погана уста што често отварав
„Проклетници“ од Горан Јанкуловски (2012)
Повеќе
FlexiMac
 менување на македонски глаголи
ДИГИТАЛНИ РЕСУРСИ НА МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК