еж (м.)

- Твојата коса секогаш е расфрлена. Како на еж.
„Улица“ од Славко Јаневски (1951)
Сепак тој потсетува на еж.
„Кловнови и луѓе“ од Славко Јаневски (1956)
Беше тоа еден од оние големите волци, во расцутот на своите сили, колку едно јунче; неговото влакно, речиси тврдо, како кај ежовите, сега линееше од гладот и остануваше по снегот во излепени прамења, како од мрша.
„Белата долина“ од Симон Дракул (1962)
Бузо скокна од трапот и се накостреши како еж: - Твој ли е? - Не е.
„Дружината Братско стебло“ од Јован Стрезовски (1967)
Кога влезе ежот, до чизмата доскока кос со натопени крила.
„Сенката на Карамба Барамба“ од Славко Јаневски (1967)
Буба Мара си соши нов фустан. Ежот се пресели во нов стан.
„Билјана“ од Глигор Поповски (1972)
Па тие јадат желки и ежови, вели и го собира носот.
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)
И повеќе копаме, се преградуваме, редиме ежови, слегуваме во земјата ко кртови.
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)
Се собра ко удрен еж и се истркала држејќи се со рацете за удреното.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
Меѓу нозе ни поминува. Излегуваат и глувците, ежовите, кртовите.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
— Дојде време да стрижеме ежови и да молземе змии...
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
FlexiMac
 менување на македонски глаголи