има несв.
имање ср.

има (несв.)

- Ондека има некој, вели. - Каде, велам.
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)
- Ухвати једног бугарског војника, вели капетан Мирковиќ, зароби го и тогаш ќе имам оправдување. Разлог.
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)
- Молчи, вели Мисајле, уште имал дни.
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)