пасе несв.
пасење ср.

пасе (несв.)

Откога си поплакал Силјан на куќа на деветти марта за домашните, кога ги гледал и не можел со нив да зборува, на жалта згора си летнал од куќа и си ошол в поле да си ги види нивјето, ливаѓето, лозјата и чаирите кај што паселе говедата.
„Силјан штркот“ од Марко Цепенков (1900)
„Да била гора зборила, не би гу пасле овцете, не би гу секла секира.“
„Од борбата“ од Блаже Конески (1950)
Спомени на детство пак назад ме носат, по падини стрмни кога пасев стадо, во утрина кога окапена вроса со другари игравко овчарче младо...
„Мое село“ од Ванчо Николески (1950)
На нашите чорбаџии нема кој да му и пасе овците, говедата, свињето, а сиромасите нема шо да и ранат, та така од волкаво село од двесте куќи, одвај дваесет триесет деца одат на училишче.
„Крпен Живот“ од Стале Попов (1953)
Сѐ имаат во предвид Германците кои Турците ги викаа Аламани аландарка — скитница, маалуша, покуќеша што шета по куќи алипен — сакат од нога или рака, око итн. ампа — несреќа алтица — парче од ткаенина — крпара амак — будала амле — грижа аргач — ограда за овци во нива ариза — поклон армасување — годеж, посвршување девојка вдовица аро — страшило артирисува — заштедува асло — зелена нива напролет без клас во која пасат јагнињата астретен — оскуден ата — несреќа бабуа — грижи од бабата за новороденото дете басам — не признавам, одречувам тоа ти што го тврдиш баснар — човек што баи, врача бастра — болест по растенијата беане — ивтирија.
„Крпен Живот“ од Стале Попов (1953)
— Ех! Кои се тие луѓе, коџобаши! Како ние трева да пасиме.
„Крпен Живот“ од Стале Попов (1953)
Сите отидоа по него, а дедо Ангеле им подвикна: - Ајде, пасете трева, магариња!
„Луман арамијата“ од Мето Јовановски (1954)
- Еве прашај ги децата, рече Пеце. – тие сите пасат туѓи волови, а јас само нашите.
„Луман арамијата“ од Мето Јовановски (1954)
Најпосле го праша Бошка: - Знаеш ли чии се големите стада што пасат на Грива?
„Луман арамијата“ од Мето Јовановски (1954)
По рудината пасат два-три коњи.
„Гоце Делчев“ од Ванчо Николески (1964)
Млада, убава, како тетовско јаболко румена жетварка, пченица зрела жнее и песна пее: „Излегол Гоце војвода чумата да ја пропади,“ По сочните зелени падини, ливади и китни македонски гори, пасат белоруни стада.
„Гоце Делчев“ од Ванчо Николески (1964)
- Добро, ама... - Знам што сакаш да кажеш. За коњчето не бери гајле! Ние ќе го пасеме.
„Волшебното самарче“ од Ванчо Николески (1967)
На враќањето Трајче мина покрај Петкова Нива. Уште рано таму го отера и врза да пасе коњчето Дорчо.
„Волшебното самарче“ од Ванчо Николески (1967)
Секој ден, Таневото дете Трајче го пасеше коњчето Дорчо по селските ливади.
„Волшебното самарче“ од Ванчо Николески (1967)
Под очила умна коза од читанки букви пасе.
„Најголемиот континент“ од Славко Јаневски (1969)
Кравите пасеа, а човекот лежеше крај нив.
„Билјана“ од Глигор Поповски (1972)
А наблизу до детето, погоре, на меѓата, пасеше козата.
„Билјана“ од Глигор Поповски (1972)
Се радуваат двајцата, а потоа наеднаш двајцата извикуваат: - Кога ќе дојде пролет ќе ги пасеме заедно!.., И така разговараат децата преку реката.
„Билјана“ од Глигор Поповски (1972)
Сеното сте го собрале во копи, добитокот и сам знае да пасе, а мене ми треба работна рака.
„Бојан“ од Глигор Поповски (1973)
— Мислите, ние трева пасиме, бре чорбаџи Трајко?
„Толе Паша“ од Стале Попов (1976)
Повеќе