хаику ср.

хаику (ср.)

Хаику е јапонска поема што се состои од 17 слогови - или минипоема ако сакате - и кога човек ќе ја прочита или слушне обично тоа во него евоцира некакви чувства како на пример кога помирисал роза, или видел некаква птица на небото.
„МАРГИНА бр. 17-18“ (1995)
Имате ли прочитано некогаш хаику? Се плашам дека немам. Впрочем што е тоа хаику?
„МАРГИНА бр. 17-18“ (1995)
Две напоредни ‘граматики’ во кои нештата се разликуваат меѓу себе од начинот на кој, платоновски речено, се огледуваат во огледалото на говорот“ („Хаику во Скопје“).
„Човекот со четири часовници“ од Александар Прокопиев (2003)
Балканска мапа: на секоја ораница по една – граница (хаикуизиран афоризам на Иван Карадак). Минатиот август, точно пред една година, како порачани, ми стигнаа во Скопје двајца хаику пријатели – Димитар Анакиев и Џим Кацјан (американизирано – Кејшн).
„Човекот со четири часовници“ од Александар Прокопиев (2003)
Хаику безредија зошто 5-7-5 кога може и 7-5-7
„Зборот во тесен чевел“ од Вероника Костадинова (2012)
РИМА Чувството кога пишуваш стих А исцрпени се сите рими Па создаваш фрик хаику
„Проклетници“ од Горан Јанкуловски (2012)
ХАИКУ Есен дојде пак верверица итрица јади орев јак.
„Поетски блесок“ од Олга Наумовска (2013)
Блиску до интересот на поетесата Олга Наумовска мотиви од цврстата љубов кон татковината, мотиви од вестените интимни победи на срцето, блиско ѕиркање во структурираните поетски форми од типот на хаику песни, но и детската разиграност исполнета со блага ненаметлива рима и изрази кои соодветствуваат со совремието во кое живееме.
„Поетски блесок“ од Олга Наумовска (2013)
FlexiMac
 менување на македонски глаголи