јаска зам.

јаска (зам.)

ТЕОДОС: Море, за дуќанот... Јас сум ѝ крив што мажот ѝ не го исплатил борчот.
„Чорбаџи Теодос“ од Васил Иљоски (1937)
Аким се доближи до мене. Врелата пара на млекото ме удри в лице и јас отстапив еден чекор очекувајќи нешто непријатно од ова неразбрано и силно момче: прст в око, нокти в грло.
„Улица“ од Славко Јаневски (1951)
Јас вела за мојто маало да го запопиме ној манастирцкиот ѓак, ној Петка од Мелница шо му умре жената пред печес месеци.
„Крпен Живот“ од Стале Попов (1953)
„Да плачиме жалоите, јас моите, ти твоите...“ Продолжуваше отегнато, убиствено песната.
„Бојана и прстенот“ од Иван Точко (1959)
НЕДА: Таа за ништо не се распрашува и... и јас не би можела да поверувам дека би го сторила тоа против мене...
„Црнила“ од Коле Чашуле (1960)
- До стрништето? А што си барала таму, те прашувам јас тебе?
„Постела на чемерните“ од Петре Наковски (1985)
— Верувам, велам, но јас сум му тетка...
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
— Зошто дојде? — Јас не знам дека дошла.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
Јас ти посакувам само со олку да поминеш, ама сфати сериозно и оди право дома да легнеш.
„Клучарчиња“ од Бистрица Миркуловска (1992)
Четвртиот бев јас. Другарите ме викаа Јоле Дедин.
„Прва љубов“ од Јован Стрезовски (1992)
- Таа не пуши. - Пуши непознати. Остави, сега јас раскажувам.
„МАРГИНА бр. 19-20“ (1995)
Тогаш еден ден наиде Џон Вилкок и ме праша дали би издавал списание со него. И јас реков: Да.
„МАРГИНА бр. 17-18“ (1995)
Ништо не се случило. „Јас немам поим за што зборуваш“.
„МАРГИНА 22“ (1995)
Иако беше настрана од берлинското движење, Швитерс (Schwitters) сепак покажа сличен став изјавувајќи: „Јас сум буржоаски и идиотски”.
„МАРГИНА бр. 34“ (1996)
Му пријдов толку близу за да ме осети. Рече: Дали - Јас реков: Дојди, мали.
„Маргина бр. 36“ (1997)
„Не“, реков јас, повреден што таа гледаше во Земанек и разговараше со него, како јас да не постојам, иако јас бев тој што требаше да ја изведе точката.
„Папокот на светот“ од Венко Андоновски (2000)
- Јас останувам! Никому зло не сум сторил!
„Патот на јагулите“ од Луан Старова (2000)
Се изживуваше така цел час, и јас куртулив само затоа што по телефон му се јави чистачката и му соопшти (слушалката на телефонот беше многу силна и тој, колку и да ја притискаше до увото, не можеше да го сокрие разговорот) дека се дојдени некои муштерии кои би сакале да купат некаков текстил од оној што тој го шверцува.
„Папокот на светот“ од Венко Андоновски (2000)
И навистина: Луција од мене бараше да бидам циркузант не затоа што таа, туку нејзината Партија го сакаше тоа; Ина бараше од мене да бидам кловн (со видлива дарба за еквилибристика) не затоа што тоа ќе ѝ донесеше поени во циркусот, туку затоа што таа уживаше во моите глупости; се смееше како никогаш ниедна жена на светот; се смееше како што Луција, мојата Луција никогаш не се смеела, не се смее, и ниту не ќе се смее, иако според својата судбина требала да се смее, што не би можело да се рече за судбината на Ина; и јас реков: „Со задоволство, Ина. Со задоволство ќе го сторам тоа.“
„Папокот на светот“ од Венко Андоновски (2000)
Тој ми кажува за своето. Јас му кажувам за моето. Со него најповеќе ми оди.
„Захариј и други раскази“ од Михаил Ренџов (2004)
Повеќе
FlexiMac
 менување на македонски глаголи
ДИГИТАЛНИ РЕСУРСИ НА МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК