пламено прил.
пламенофрлач м.

пламено (прил.)

Со опашан,тежок меч често те гледав да шеташ, пламено нешто шепнејќи.
„Сердарот“ од Григор Прличев (1860)
Не знам дали тоа старче припаѓаше на некоја партија, но тој говореше за Виетнамците и пламено ја бранеше нивната борба.
„Патувања“ од Никола Кирков (1982)
Се погледавме пламено в очи. Проклет да бидам, пламено.
„Големата вода“ од Живко Чинго (1984)
Горе високо- долу длабоко а на средина јарем во кој аветот ја мами душата да влезе сосила, нудејќи и поубав престој... вожделно, страсно пламено.
„Ветришта“ од Радојка Трајанова (2008)
FlexiMac
 менување на македонски глаголи
ДИГИТАЛНИ РЕСУРСИ НА МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК