јава (ж.)

Зелената басмена кошула ишарана со разнобојни јави му беше секогаш извадена над панталоните одамна износена и закрпена на колениците.
„Улица“ од Славко Јаневски (1951)
Го парна мислата дека она што тукушто исчезна не е јава туку сон, толку наметлив и привлечен сон.
„Пустина“ од Ѓорѓи Абаџиев (1961)
Понекогаш му се чинеше дека ја загубил границата меѓу јавата и сонот. Што беше реалност?
„Пустина“ од Ѓорѓи Абаџиев (1961)
Побрзај на вљубените им јави да се вратат од сништа во јава...
„Куршуми низ времето“ од Љупчо Стојменски (1976)
Јавата како да се надоврзувала на соништата.
„Забранета одаја“ од Славко Јаневски (1988)
FlexiMac
 менување на македонски глаголи