стане (гл.) - со (предл.)

Дали што сте, ве молам кажете ми да се уверам, оти на ум сум станал со вашава приказувачка“.
„Силјан штркот“ од Марко Цепенков (1900)
— Имал к'смет двапати да јаде јаребичко мевце, — и си излезе да види горе што стана со гостите.
„Крпен Живот“ од Стале Попов (1953)
Девојчето како да разбра што стана со него, го прегрна Трајка со малите рачички и почна да се гушка во него; небарем му велеше на татка си и мајка си оти од денеска си има нов родител, кој ќе ја штити и храни.
„Крпен Живот“ од Стале Попов (1953)
А најмногу, што не може ништо да разбере за своите најмили Неда и малиот Петка, кого го остави во лулката. Што стана со него? Не знае.
„Крпен Живот“ од Стале Попов (1953)
Тогаш, тој штом разбрал што станало со сестра му, нарамил пушка и комита станал.
„Луман арамијата“ од Мето Јовановски (1954)
Тогаш неочекувано, како априлска виулица прашање: „Што стана со Марија?“
„Две Марии“ од Славко Јаневски (1956)
Долго молчевме. Потоа јас реков: - А Ниривина, што стана со неа?
„Кловнови и луѓе“ од Славко Јаневски (1956)
Страшни слики му излегоа пред очи: Што ли има станато со детето?
„Калеш Анѓа“ од Стале Попов (1958)
Што стана со таа наша ѓаурка? Ќе прими ли исламот или уште се тегави?
„Калеш Анѓа“ од Стале Попов (1958)
А што станало со ластовичиното семејство. Тоа од тогаш заживеело пак среќно, се намножило и се прснало насекаде, низ целиот свет.
„Било едно дете“ од Глигор Поповски (1959)
„Што станало со мачката на директорот?“ ги праша не очекувајќи чудо - чудата лазеа околу него со жилавост на пиреј и троскот.
„Месечар“ од Славко Јаневски (1959)
Што ли стана со тоа дете?
„Зоки Поки“ од Оливера Николова (1963)
- Умно зборуваш, синко, но ајде да видиме што станало со скривницата - рече мајка му.
„Волшебното самарче“ од Ванчо Николески (1967)
- Што станало со него Марко? „Го барале, но него никаде го немало.
„Дружината Братско стебло“ од Јован Стрезовски (1967)
Србин тогаш праша: - Прашај го лебати што ќе стане со нас?
„Будалетинки“ од Мето Јовановски (1973)
Едно време Србин стана со усул, отиде до вратата. Шишман по него.
„Будалетинки“ од Мето Јовановски (1973)
Којзнае што стана со човекот. Може некој да го уби заради алиштата, заради пушката. Или за нешто друго... 98
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)
Што ќе стане со отпуската, прашувам.
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)
- Знам, вели Јоше Свирачот, ама што ќе стане со гајдата, и што ќе стане со мене без неа, вели, и ги трие очите со дланките. Се брише опакурака.
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)
и полковиот му рече освобождавам те од обвинението, откако го ислуша, за петнаесет дена ќе добиеш и решение, и Ристе се тргна, отпоздрави и се тргна, и одат после други, и којзнае што ме дупна и мене, и јас ќе одам ќе прашам, што ќе стане со Македонија, велам, Македонија е долга и широка, ми вели полковиот, и за Македонија одговор сега нема, одговорот е во вас, во сичките нас, благодарам, му велам, коњите се тепаат, а магарето го јаде ќотекот, покорно благодарја, велам, и как се казваш, Мирче Мегленов и ме запиша, мајчето негово, и после ротниот секаде мене ме праќа: во извидници, кај што студи, кај што е калливо, кај што главата ти е пред куршум, и еднаш со Стевана нѐ пратија кај окопите англиски, 124
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)
- А братчето Коста? – праша Нумо. - Не знам што стана со него...
„Постела на чемерните“ од Петре Наковски (1985)
Жителите на Потковицата требаше да чекаат уште една цела година па да дознаат што ќе стане со бомбата.
„Потковица на смртта и надежта“ од Миле Неделкоски (1986)
Трчам да видам што стана со митралезот на десното крило.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
— Сега што ќе стане со мене?
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
" Пак секој ден одиме да прашуваме за нас: што ќе стане со нас.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
И кога ја најдов, не знам што стана со мене.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
Славен станал со портретите составени од овошје и зеленчук, лонци, чинии и прибор, животни. Margina #26-28 [1995] | okno.mk 227
„МАРГИНА бр. 26-28“ (1996)
„Што станало со човекот?“ рече Винстон.
„1984“ од Џорџ Орвел (1998)
О'Брајан стана со изглед на задоволство.
„1984“ од Џорџ Орвел (1998)
Но, ова како да го слушна Сретен Јаворов, па му рече на Цветана Горски: - А сега почитуван Горски, што ќе стане со јагулите и нивниот пат, доколку проектот за изградба на хидроцентралите и насипите се оствари и доколку се подигне нивото на Езерото со упатување нова река во него?
„Патот на јагулите“ од Луан Старова (2000)
Ме праша што стана со Фискултурецот; му реков дека беше казнет поради тоа што претепал ученик, и дека потем заглави и во затвор, затоа што ги беше претепал и својата некогашна жена и нејзиниот сопруг.
„Папокот на светот“ од Венко Андоновски (2000)
И Татко и Мајка, на различни начини, беа обземени, во залезот на нивните животи, со големото прашање на нивните животи – што ќе стане со нас, децата, кој ќе бдее над нашите животи.
„Ервехе“ од Луан Старова (2006)
А сега стани со светлина во очите, раздувај ги црните сеништа што буричкаат во твојата душа, отвори се за твоето чедо и за сите други!
„Црна билка“ од Ташко Георгиевски (2006)