ни (зам.) - тропа (гл.)

Вели: „Нам, на селаните, среќата ни е променлива, а несреќата постојана“ , велеше Лазор Ночески и запре возот, штракнаа катанците, штрангите, се отвори вагонот и се рашири некоја светлина што се турна во вагонот што се бувна во нас и што после тргна по нас, и нѐ загледува така - гурелави, со пострупени клепки и усти, потечени под очите, со потргнати образи, обесени, разбушавени и со сламки, со осилки во косата, со кучешки болви; нѐ тераат војници, небаре метилави овци, пропрснати и со подмакани слабини, ни тропаат коските, војникот што ни отвори 119
„Пиреј“ од Петре М. Андреевски (1983)
Нè истерува од нужникот, ни тропа на главата, по плеќите, нè удира кај ќе нè завтаса.
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)
Ни викаат, ни тропаат, ама кому ќе му речеш?!
„Небеска Тимјановна“ од Петре М. Андреевски (1988)