пиштол (имн.) - го (зам.)

- Убаво гледаш, - рече тој. - Пиштолов го имам одамнина, само што, се разбира, го чувам за спомен, а не за употреба.
„Јас - момчето молња“ од Јагода Михајловска Георгиева (1989)
Се исправи, ги крена свеќите и забележа човечка прилика, иста онаа што порано ги следеше; во рацете имаше секира и стрчна да го удри; полковникот исплашен, му ги фрли свеќите во лицето, инстинктивно се фати за појасот, но пиштолот го немаше со себе; свеќите го збунија напаѓачот, и тој ја фрли секирата кон полковникот, но тој се поднаведна и таа профучи над него удирајќи во ѕидот. напаѓачот почна да бега, а полковникот стрча по него кон врата; во дворот се покажа калуѓер кој одеше да ја затвори црквата.
„Злодобро“ од Јован Стрезовски (1990)
Пиштолот го чувал во една кутија за алати за машината.
„Бунар“ од Димитар Башевски (2001)
Пиштолот го врати во футролата и за да не заборави пак му рече: - Като куче бесно ќе те стреља!
„Големата удолница“ од Петре Наковски (2014)