плунка (имн.) - во (предл.)

- глуво праша Нумо, плукна и со обете раце, подигајќи ја дрвената нога, почна да ја гнете плунката во црвеницата.
„Постела на чемерните“ од Петре Наковски (1985)
Се смеел збунето шмркајќи и со кисела плунка во устата и Адам Лесновец оставајќи ја ластегарката и вадејќи го од појас чеканот.
„Тврдоглави“ од Славко Јаневски (1990)
FlexiMac
 менување на македонски глаголи
ДИГИТАЛНИ РЕСУРСИ НА МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК