зазорен прид.

зазорен (прид.)

Разговорот стана напнат и зазорен и во еден миг сосема се прекина.
„Потковица на смртта и надежта“ од Миле Неделкоски (1986)
Бидејќи по природа комуникативен, натпросечно за својата средина, на Миха му беа малку контактите со домашните, со колегите, пациентите и студентите, па бараше соговорници во театарските бифиња, во Клубот на писателите и Клубот на новинарите, одбегнувајќи го сѐ повеќе Клубот на пратениците, но затоа пак не му беше зазорно да наврати во некое маалско кафуле.
„Синовски татковци“ од Димитар Солев (2006)