острило ср.

острило (ср.)

Но немаше каде. Стоеше неподвижна, со наведена глава и го примаше острилото на изговорените зборови.
„Крпен Живот“ од Стале Попов (1953)
Некои ги прегледуваа пушките, други ги точеа јатаганите со камени острила, трети ги притегаа ремењето на опинците, четврти ја сместуваа храната во тагаџиците.
„Калеш Анѓа“ од Стале Попов (1958)
Но и при сиот викот, него не го допре ни врв острило.
„Синовски татковци“ од Димитар Солев (2006)
Со острилото на мечот, открија љубовта сокриена во скротива карпа... ’Рти ново искушение од невистини слушни ги зборовите неизречени со клучалката пред темен понор...
„Поетски блесок“ од Олга Наумовска (2013)